INTRODUCTION: The aim of this study was to evaluate the effect of intravenous iron sucrose on execise tolerance and cardiac function in anemic patients with chronic heart failure.
METHODS: We evaluated 39 anemic patients (21 women, 18 men) with chronic heart failure which left ventricular ejection fraction (LVEF) < % 40, Hb< 12 g/dl and ferritin < 400 ng/dl. Echocardiographic examination and six minute walk test (6MWT) were conducted at the begining and end (21st day) of intravenous iron therapy. Intravenous 200 mg ferric hydroxyl sucrose infusion was given total six times (1., 3., 5., 13., 15., and 17. days).
RESULTS: The mean Hb increased from 9.43±1.15 g/dl to 11.53±1.04 g/dl (p<0.001), iron from 16.64±10.94 to 84.77±30.08 mcg/dl (p<0.001), transferrin from 5.02±3.07 to % 21.87±6.83 (p<0.001), ferritin from 12.10±7.67 to 92.05±37.48 ng/ml (p<0.001), 6MWT from 181.77±54.39 to 289.84±74.27 m (p<0.001). NYHA functional class (FC) improved from FC II to FC I (p<0.001). No differences were found in LVEF measurements.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Anemia is common in patients with chronic heart failure and an independent predictor of poor prognosis. Intravenous ıron sucrose therapy is effective and safe in these patients. Functional capacity and exercise tolerance improved with i.v. iron sucrose therapy.
Keywords: Chronic heart failure, iron deficiency anemia, intravenous iron sucrose, cardiac function, exercise capacity
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmamızda kronik kalp yetersizlikli anemik hastalarda tek başına intravenöz demir tedavisinin egzersiz kapasitesi ve kardiyak fonksiyonlar üzerine etkisini araştırdık.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmamıza kronik kalp yetersizliği (KY) ve demir eksikliği tanısı almış, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) < % 40, Hb< 12 g/dl ve ferritin < 400 ng/dl olan 39 hasta (21 kadın, 18 erkek) alındı.Hastalara tedavi öncesi ekokardiyografi, 6 dakika yürüme testi ( 6DYT) metre cinsinden yapıldı. Toplam 6 kez (1, 3, 5, 13, 15 ve 17. günlerde) 200 mg (2 ampul) i.v. ferrik hidroksil sükroz verildikten sonra 21. gün tekrar ekokardiyografi, 6DYT ve kan değerleri ölçümleri alındı.
BULGULAR: Tedavi öncesi ortalama 9.43±1.15 g/dl olan Hb düzeyi tedavi sonrası 11.53±g/dl (p<0.001), Fe düzeyi 16.64±10.94 mcg/dl’den 84.77±30.08 mcg/dl’ye (p<0.001), transferin satürasyonu % 5.02±3.07’den % 21.87±6.83’e (p<0.001), ferritin 12.10±7.67 ng/ml’den 92.05±37.48 ng/dl’ye (p<0.001), 6DYT 181.77±54.39 m’den 289.84±74.27 m’ye ( p<0.001) yükseldi. Hastaların fonksiyonel kapasiteleri NYHA 2.20±0.47’den 1.33±0.48’e geriledi (p<0.001). LVEF ölçümleri tedavi öncesi ve sonrası değişmedi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: KY olan hastalarda anemi prevalansı oldukça yüksek olup bu hastalarda mortalite ve morbidite oranlarını ciddi düzeyde yükseltmektedir. KY ve demir eksikliği anemisi olan hastalarda tek başına i.v. demir sükroz tedavisi hemoglobini yükseltmekte güvenlidir, semptomları geriletmiş ve egzersiz kapasitesini arttırmıştır.
Anahtar Kelimeler: Kronik kalp yetersizliği, demir eksikliği anemisi, intravenöz demir sukroz, fonksiyonel kapasite, egzersiz kapasitesi